تبلیغات
روانشناسی - روان‏پریشی (psychosis)

جمعه 8 مهر 1384 - 09:09 ق.ظ


روان‏پریشی (psychosis)

روانپریشی (پسیكوز) یا اختلالات شدید روانی، نوع شدید بیماری روانی است كه ویژگی عمده آن فقدان واقعیت سنجی یا قطع ارتباط با دنیای واقعی است. معمولاً بیمار رفتارها و صحبت‏های غیر طبیعی دارد. فعالیتهای جسمی و روانی او به حدی دچار اختلال می‏شود كه باعث بهم ریختگی فعالیتهای فردی و اجتماعی‏اش می‏شود. چنین بیماری معمولاً از بیماری خود آگاهی ندارد و خود را فرد سالم می‏داند و از درمان خودداری می‏كند. در این نوع بیماری اغلب ضایعه مشخصی در مغز مشاهده نمی‏شود.
روان پریشی را به دلیل تفاوت در شروع و سیر بیماری، مدت بیماری و بهبودی به چند گروه اصلی تقسیم می‏كنند.
روان‏پریشی (psychosis)

روانپریشی (پسیكوز) یا اختلالات شدید روانی، نوع شدید بیماری روانی است كه ویژگی عمده آن فقدان واقعیت سنجی یا قطع ارتباط با دنیای واقعی است. معمولاً بیمار رفتارها و صحبت‏های غیر طبیعی دارد. فعالیتهای جسمی و روانی او به حدی دچار اختلال می‏شود كه باعث بهم ریختگی فعالیتهای فردی و اجتماعی‏اش می‏شود. چنین بیماری معمولاً از بیماری خود آگاهی ندارد و خود را فرد سالم می‏داند و از درمان خودداری می‏كند. در این نوع بیماری اغلب ضایعه مشخصی در مغز مشاهده نمی‏شود.
روان پریشی را به دلیل تفاوت در شروع و سیر بیماری، مدت بیماری و بهبودی به چند گروه اصلی تقسیم می‏كنند.

1- پسیكوزهای حاد
یكباره شروع می‏شود، كوتاه مدت است و عامل مساعد كننده ممكن است وجود داشته و یا نداشته باشد. یك روانپریشی حاد می‏تواند به روانپریشی ادواری یا مزمن تبدیل شود.

2- پسیكوزهای ادواری
نوعی از روانپریشی است كه دوره‏های مكرر و مشخصی دارد و در بین دوره‏ها بیماری بهبودی كامل پیدا می‏كند.

3- پسیكوز مزمن
مدت طولانی ادامه می‏یابد و عود مكرر دارد. در صورتی كه درمان نشود باعث پسرفت بیمار می‏شود.

نشانه ‏های بیماری
فقدان واقعیت سنجی و قطع ارتباط با دنیای واقعی، ادراك غیر طبیعی مانند شنیدن صداها یا دیدن چیزهایی كه دیگران آنها را نمی‌بینند (توهم)، سبب بروز اعتقادات نادرست غیرقابل اصلاح (هذیان) در بیمار می‏گردد. رفتار، تفكر، صحبتهای غیر عادی، سبب اختلال در سازگاری بیمار با محیط اجتماعی بیمار شده و موجب افت عملكرد می‏گردد، همچنین توانایی بهره گیری از یك زندگی معمول و رفع نیازهای روزمره در وی مختل می‏گردد (مانند بیماری اسكیزوفرنیا). آشفتگی روانی مذكور سبب ناراحتی اطرافیان شده و در مواقع شدید نگهداری بیمار در محیط خانواده غیر ممكن می‏شود كه در این گونه موارد لازم است یا با یك مداخله در بحران و درمان دارویی سریع و یا با بستری در بیمارستانهای مربوطه به كمك بیمار و خانواده او شتافت.

درمان پسیكوزها
تمام بیماران پسیكوتیك باید به پزشك ارجاع داده شوند پزشك پس از تشخیص نوع پسیكوز درمان را شروع می‏كند. درمان موارد پسیكوز عضوی (ناشی از صدمات عضوی مغز) اغلب نیاز به نظرخواهی از پزشك متخصص است، اما پزشك مركز بهداشتی خودش قادر به درمان بیماران مبتلا به پسیكوز حاد، مزمن و ادواری می‏باشد. بسته به نوع بیماری و شدت آن پزشك می‏تواند درمان دارویی را به صورت خوراكی یا تزریقی شروع نماید.
داروهای مؤثری برای كنترل پسیكوز وجود دارد. درمان مرتب، مراقبت صحیح، نوتوانی اولیه و سریع، حمایت و راهنمایی بیمار و همراهانش باعث می‏شود بهبودی زودتر به وجود آید. پی گیری ماهیانه درمان، اقدام مهمی در درمان بیماران روان پریش است.

ارسال شده در

[ | دیدگاه ها : دیدگاه ]

[روانشناس روانشناسی | لینک ]
نوشته های پیشین ...