تبلیغات
روانشناسی - مشكلات روانی صرع (epilepsy)

دوشنبه 7 آذر 1384 - 10:11 ق.ظ


مشكلات روانی صرع (epilepsy)

تعریف صرع

عبارتست از اختلال یا از بین رفتن موقتی هشیاری كه به‌صورت ناگهانی رخ می‏دهد و غالباً همراه با حركات عضلانی كه ممكن است به‌صورت حركت كوچك پلكها ظاهر شود و یا با تكانهای خیلی شدید همراه باشد و تمام بدن را در برگیرد. به عبارت دیگر صرع عبارتست از تغییرات ناگهانی اختلاف پتانسیل بین داخل و خارج سلول عصبی و بر حسب نوع سلولی كه در معرض این تغییر قرار می‏گیرد تظاهرات بالینی گوناگونی به صورت تغییر در سطح هشیاری، فعالیتهای حركتی، تغییرات رفتاری، تغییرات حسی و سیستم عصبی خودكار ایجاد می‏شود. صرع انواع كوچك و ساده‌تر دیگری هم دارد.

طبقه بندی بین المللی صرع
1- حملات موضعی
الف) نوع ساده، با علائم حركتی، حسی، نباتی- عصبی یا هر سه؛
ب) نوع پیچیده یا مركب با علائم شناختی، عاطفی، روانی ـ حسی، روانی ـ حركتی و فرمهای مركب؛
ج) حملات موضعی كه به طور ثانوی به صورت حمله تونیك ـ كلونیك عمومی در می‏آیند.
2- حملات عمومی (دو طرفه، متقارن بدون شروع موضعی)، كه به صرع بزرگ گراندمال هم معروف است.
الف) حملات تونیك ـ كلونیك (صرع بزرگ)
ب) حملات تونیك
3- حملات صرعی غیر معمول و طبقه بندی نشده (به دلیل اطلاعات ناقص).
مشكلات روانی صرع (epilepsy)

تعریف صرع

عبارتست از اختلال یا از بین رفتن موقتی هشیاری كه به‌صورت ناگهانی رخ می‏دهد و غالباً همراه با حركات عضلانی كه ممكن است به‌صورت حركت كوچك پلكها ظاهر شود و یا با تكانهای خیلی شدید همراه باشد و تمام بدن را در برگیرد. به عبارت دیگر صرع عبارتست از تغییرات ناگهانی اختلاف پتانسیل بین داخل و خارج سلول عصبی و بر حسب نوع سلولی كه در معرض این تغییر قرار می‏گیرد تظاهرات بالینی گوناگونی به صورت تغییر در سطح هشیاری، فعالیتهای حركتی، تغییرات رفتاری، تغییرات حسی و سیستم عصبی خودكار ایجاد می‏شود. صرع انواع كوچك و ساده‌تر دیگری هم دارد.

طبقه بندی بین المللی صرع
1- حملات موضعی
الف) نوع ساده، با علائم حركتی، حسی، نباتی- عصبی یا هر سه؛
ب) نوع پیچیده یا مركب با علائم شناختی، عاطفی، روانی ـ حسی، روانی ـ حركتی و فرمهای مركب؛
ج) حملات موضعی كه به طور ثانوی به صورت حمله تونیك ـ كلونیك عمومی در می‏آیند.
2- حملات عمومی (دو طرفه، متقارن بدون شروع موضعی)، كه به صرع بزرگ گراندمال هم معروف است.
الف) حملات تونیك ـ كلونیك (صرع بزرگ)
ب) حملات تونیك
3- حملات صرعی غیر معمول و طبقه بندی نشده (به دلیل اطلاعات ناقص).

سبب شناسی صرع
به طور كلی علل صرع را می‏توان در دو گروه كلی زیر قرار داد:
1) صرع اولیه (ایدیوپاتیك)، كه اختلال مشخصی در سیستم عصبی مركزی وجود ندارد و اغلب زمینه ژنتیكی دارد.
2) صرع ثانویه یا علامتی كه با اختلال مشخص در سیستم عصبی مركزی تعریف می‏گردد. در مجموع این دو گروه طیفی از ضربات ناگهانی سر، عفونت‏ها، تومورهای مغزی، اختلالات متابولیك مغز، مشكلات زایمان و فاكتورهای ژنتیك را در بر می‏گیرند.

صرع بزرگ (حملات تشنجی تونیك ـ كلونیك)

یكی از شایع‏ترین انواع حملات ناگهانی صرع می‏باشد كه حمله بیشتر بدون هشدار شروع می‏شود و با از دست دادن ناگهانی هشیاری همراه است. در صرع بزرگ چند مرحله می‏توان تشخیص داد. برخی از این حملات تشنجی از همان ابتدا فراگیر می‏شوند و برخی دیگر حاصل فراگیر شدن حملات موضعی می‏باشند. حملات فراگیر اولیه بدون هیچگونه نشانه‏ای آغاز می‏شوند. هر چند برخی از بیماران ممكن است گاهی ساعتها و روزها قبل از حمله احساسات و اختلالهای روانی و جسمی خاصی را تجربه كنندكه به عوارض ”پیش نشانه‏ای“ معروفند. این حملات معمولاُ 1 تا 3 دقیقه طول می‏كشد. پس از پایان حمله، بیمار تا مدتی گیج بوده و ممكن است به خواب برود پس از بیدار شدن تا مدتی ممكن است دچار سردرد عضلانی گردد.

عوارض روانی و بهداشت روانی صرع
از آن‌جا كه صرع به‌دلیل نوعی عارضه مغزی است، همین عارضه می‌تواند بر مناطق دیگر مغزی و یا روانی بیمار اثر گذاشته و نشانه‌ها و حالات عاطفی مانند افسردگی، اضطراب، سستی، وسواس، عصبانیت، حالات تهاجمی و مشكلات دیگری ایجاد نماید. مصرف داروهای ضدصرع نیز موجب بروز بعضی عوارض عاطفی، روانی و رفتاری می‌شود. فنوباربیتال موجب پرتحركی و بی‌قراری بچه‌ها می‌شود و فنی‌توئین اختلال تعادل می‌دهد. رفتار نامناسب والدین و دیگران نیز موجب مشكلات عاطفی این افراد می‌شود. به بیماران صرعی و خانواده‌های آنان توصیه می‌شود با مشاهده چنین عوارضی با مشاور، روانشناس بالینی یا روانپزشك مشاوره كنند.

درمان
بطور كلی منظور از اهداف درمان در بیماران مبتلا به حملات تشنجی برطرف ساختن علت صرع، جلوگیری از بروز حملات و برخورد با پیامدهای روانی ـ اجتماعی آن و برگشت بیمار به یك زندگی عادی می‌باشد.

كنترل با دارو

اساس كنترل حملات تشنجی درمان دارویی است. استفاده از داروهای ضد صرع تقریباً در 75% بیماران مصروع باعث كنترل شدن كامل یا كاهش دفعات و شدت بیماری می‏گردد. به این ترتیب هدف نهایی عبارت است از متوقف نمودن حملات تشنجی بیمار، بدون این كه در اعمال ذهنی طبیعی وی مشكلی ایجاد شود یا عوارض جانبی خطرناك عمومی ظاهر گردد.

تنظیم مسایل بهداشتی و فیزیكی بیمار (شیوه زندگی)
مسایل فیزیكی و بهداشتی فرد مبتلا به صرع شامل تنظیم ساعات خواب، جلوگیری از محرومیت از خواب، عدم مصرف مشروبات الكلی و تنظیم برنامه تغذیه روزانه بیمار كه شامل مصرف غذاهای ساده، میوه جات و سبزیجات به مقدار فراوان و جلوگیری از ایجاد یبوست در این بیماران می‏باشد. به علاوه رعایت اصول مراقبت از خود. در اموری نظیر رانندگی، كار، شغل، ورزش و... نیز باید از طرف فرد مصروع مورد توجه قرار گیرد.

ارسال شده در

[ | دیدگاه ها : دیدگاه ]

[روانشناس روانشناسی | لینک ]
نوشته های پیشین ...